அய்யப்பனம்மே நெய்யப்பம் சுட்டு திரைப்படம் - தென்னைநாரில் தத்ததளிக்கும் ஒரு தென்னகத்து வாழ்வியல்

 அய்யப்பனம்மே நெய்யப்பம் சுட்டு /2019 / குட்டநாட்டு குஞ்ஞுமோன் / 102 mins / malayalam

கேரளத்தில் தென்னை நார் (coir) தயாரிப்பென்பது, விவசாயத்திற்கு அடுத்தப்படியாக இரண்டாவது பெரிய தொழில். 80 சதவீதத்திற்கும் மேலான பெண்களை தொழிலாளர்களாக கொண்டது. கடந்து சில நூற்றாண்டுகளாகவே அங்கே தென்னை நார் தயாரிப்பு பெரிய அளவிலிருந்தாலும், 19ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் அயர்லாந்தை சேர்ந்த James Darraghகின் முயற்சியில் முதல் ஒருங்கிணைந்த தொழிற்சாலை உருவாகிறது. அக்காலக்கட்டத்தில் குட்டநாட்டு பகுதியை சேர்ந்த புளிங்குன்னுவில் (ஆலப்புழாவில் ஒரு குக்கிராமம்) அய்யப்பன் என்ற தென்னை நார் தொழிலாளியின் மகனும், சாதிய ஒடுக்குமுறை தலைத்தோங்கி இருக்கும் குட்டநாடு பகுதியும், அய்யப்பனின் அம்மை ஓணத்திற்கு சுட்ட அப்பமும் தான் இந்த படத்திற்கான ஆதார விழுமியங்கள். 

படத்தின் முதல் ஷாட்டில் தண்ணீர் நிரம்பிய புழாகள்(ஆறுகள்) அவ்வூரை குறுக்கும் நெடுக்குமாக பிரித்து ஓடுவதாக காட்டி, சாதி என்ற புழாக்கள் அப்பகுதி மக்களை எவ்வாறு பிரித்தாழ்கிறதென்பதை எளிய காட்சிமொழியாக காட்டியிருப்பார் இயக்குனர் குட்டநாட்டு குஞ்ஞுமோன். அய்யப்பன் ஓணத்திற்கு நெய்யப்பம் சுடவேண்டும் என்று தன் அம்மையிடம் நச்சரிக்கிறான். ஏழ்மையில் சுழலும் அக்குடும்பத்திற்கும் அது பெரும் காரியமாகப்படுகிறது. ஆக இங்கே அப்பம் என்பது வெறும் அப்பமாக குஞ்ஞுமோன் காட்டவில்லை, ஏழைகளின் ஆற்றாமையையும் அவர்கள் பொது சமூகத்திலிந்து எவ்வாறு தூக்கியெறியப்படுகிறார்கள் என்ற அபத்தத்தையும் அப்பம் மூலம் குறியீடாக சுட்டுக் காட்டுகிறார். 

மேலும் அய்யப்பன் அம்மை நெய்யப்பம் சுட மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளில்  குறுக்குவெட்டாக அவர் ஒப்புநோக்குவது மனித சமூகத்தின் உடலரசியலை தான். ஆம். ஆணாதிக்க சமூகம் உடல்கள் மீது செலுத்துகிற, அடக்குமுறையின் படிமத்தை, எவ்வித இடைச்சொருகளும் இல்லாமல், எவ்வித கலாச்சார ஒப்பனைகளுக்கும் இடங்கொடாமல் நம் நெற்றிபோட்டில் வைத்து இறக்கியிருக்கிறார் இயக்குனர். 

கடைசியாக ஓணத்தன்று நெய்யப்பம் சுட்டப்படுகிறது. அய்யப்பன், ஒரு பச்சை நிறத் துணியில் ஒரு அப்பத்தை சுற்றிக்கொண்டு, தன் பணக்கார நண்பன் குட்டப்பனிடம் கொடுக்கிறான். 'இதெந்தாடா புள்ளே.. நீயும் நிண்ட ஈ அப்பமும்..' என்று பச்சை துணியிலிருந்த அப்பத்தை தன் சிவப்பு ஷூவால் மிதித்து நசுக்குகிறான். 

அப்போது ஒரு காகம் அதை கொத்திக்கொண்டு பறக்கிறது. அதை துரத்திய வாரே அய்யப்பன் பின் தொடருகிறான். சமூக தனிமை அவனின் அத்தனை ஆசைகளையும் தூக்கிக்கொண்டு பறப்பதாகவே எனக்கு அக்காட்சி பட்டது. பின் பம்பை அற்றிலிட்டு பறந்து விடுகிறது. அவன் மவுனமாக அற்றையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். அப்போது நம்பிக்கை என்ற தென்னை நாற் பையில், அவனின் ஆசைகளென்ற அப்பம் மிதந்து வந்து கரை சேர்கிறது. 

ஓணத்தன்று ஆலப்புழாவிலிருக்கும் குஞ்ஞுமோனேட்டன் வீட்டிற்கு சென்ற போது குஞ்ஞுமோனம்மே சுட்ட நெய்யப்பத்தை சாப்பிட்ட படியே படம் பார்த்தேன். படம் யூடியூபில் மாலை வெளியாகிறது. வெளியான பின், இப்பதிவின் பின்னோட்டத்தில் தருகிறேன். 

இறுதியாக சொல்வதானால், இது போன்ற  நெய்யப்பங்கள் தமிழில் சுட இன்னும் பல நூறு ஓணங்கள் ஆகும்.

படம் : அய்யப்பனம்மே கயிறு திரிக்கும் காட்சி

ஓநாய் குலச்சின்னம் - சில கேள்விகள்

 ஓநாய் குலச்சின்னம். 

மேய்ச்சல் நிலத்துக்காரர்கள் அவர்களின் மூதாதைய இனமான ஓநாய்களிடமிருந்து, தங்கள் இனத்தின் வாழ்நாள் முழுமைக்கும் தேவையான ஊந்து விசையையும், தன் சந்ததிகளுக்கு சேமித்துவைக்க ஞான அறநெறியையும் பயின்றிருக்கிறார்கள். இந்த பாடமானது வானிலை, நிலத்தோற்றம் மற்றும் அதன் குணங்கள், சக உயிரினங்கள் மற்றும் அவை இருத்தலுக்கான நியாங்கள், தங்களுடைய மற்றும் தங்களுடைய எதிரிகளின் பலங்கள், பல்வேறு வகையான தாக்குதல்கள், யுத்த வழிமுறைகள், அந்த யுத்தங்கள் கோரும் பொறுமைகள், இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு மனிதன் அல்லது ஒரு இனம், தன் எதிரிகளிடம் அடிமைப்படுவதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள, தான் சரணடைவதற்கு முன்பாக மரணத்தை தேர்வு செய்யும் ஆன்ம பலம் போன்றவற்றை கொண்டது. 

மேலும் இந்நாவல் எனக்கு பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. இந்த பெருநிலமானது எந்த உயிரின அதிகாரத்திற்கு கட்டுப்படுகிறது? தன் சக அதிகார உயிரினங்களுடன் எப்பொழுதும் இறுக்கம் கொண்டே வளர்ந்து வரும் ஒரு உறவை, இந்த அதிகார உயிரினங்கள் எவ்வாறு அனுபவித்து தன்னை வளர்த்துக்கொள்கின்றன? தங்கள் கலாச்சாரங்களின் வளர்ச்சிகள் / தோல்விகள் என்பது, சக அதிகார மனித இனங்கள் அல்லது சக அதிகார உயிரினங்களுடனான முரணிலிருந்து தொடங்குகிறதா? அல்லது இப்பெருநிலமே தான் எல்லாவற்றுக்குமான ஏக அதிகாரம் படைத்த ஒரு உண்மையா?

சீன மொழி மூலம் : ஜியாங் ரோங்.

தமிழில் சி.மோகன் மொழிப்பெயர்க, இயக்குனர் வெற்றிமாறனின் 'அதிர்வு பதிப்பகம்' வெளியிட்டுள்ளது.

லோகிததாஸ்

 "நகரங்களின் உயர்ரக திரையரங்குகளில் ஜிப்பா போட்டுக்கொண்டு படம் பார்க்க வரும் தாடிக்காரர்கள் அல்ல எனது இலக்கு. என்னுடைய பார்வையாளன் மண்வெட்டியை கழுவி வீட்டில் வைத்துவிட்டு குளித்து ஒரு துவைத்த பழைய வேட்டியை கட்டிக்கொண்டு வந்து படம் பார்க்க அமரும் எளிய மனிதன். நான் போவது அவனை நோக்கித்தான்."

மிகவும் பழகிப்போன பழைய வசனம் இது. தமிழில் அடிதடி குத்துப்பாட்டுகளுடன் படம் எடுக்கும் திரைப்படக்காரர்களும் இதைத்தான் கூறுவார்கள். ஆனால் லோகி ஒருபோதும் சாமானியனின் சபலங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டவரல்ல. சாமானியனின் சலிப்பையும் அக்கறையின்மையையும் நம்பி படம் எடுத்தவரல்ல. எளிய மக்களின் உள்ளே சுடர்விடும் நீதியுணர்வை நம்பி படம் எடுத்தவர் அவர். அவர்களுடைய சுயமரியாதையையும் மானுட உணர்வையும் தொட்டுப்பேச முடிந்தவர். அதனாலேயே அவர் அம்மக்களின் ப்ரியத்துக்குரியவராக இருந்தார். வாழ்நாள் முழுக்க லோகி "அமரத்தில்"தான் அமர்ந்திருந்தார்.

லோகி நினைவுகள் மதிப்பீடுகள்